happy newyear Lao
De gemiddelde Laotiaanees lijkt vriendelijk en bedeesd. Maar overdag rond het nieuwjaarsfeest verandert hij in een uitgelaten watersmijtend vriendelijk feestbeest. Het drie dagen durende feest was net begonnen toen we aankwamen in Luang Prabang. Een klein wonder zorgde ervoor dat we onze bagage droog konden afleveren bij ons hotel.
Samen met onze twee zipvriendjes hebben we bij herhaling geproost op het nieuwe jaar. En natuurlijk op ons volleybalkampioenschap.
Drie dagen lang kan je overdag niet buiten komen zonder dat je volledig natgegooid wordt (of zoals een amerikaans netjes verwoordde 'you get completely swampassed') (@ opa = natte billen). Door het hete weer is het allemaal niet zo'n probleem. Bijzonder grappig om de pickuptrucks vol met bakken water en jeugd rondjes te zien rijden terwijl ze ondertussen alles natmaken wat beweegt.
Luang Prabang zelf is een mooie Frans koloniale stad tussen de twee grote rivieren Mekong en NamKah. Vergeven van tempels en monniken (iedere man heeft volgens het boedhisme de sociale plicht om eens in het leven een monnik te zijn). Tijdens het nieuwjaar reden de monnikken in hun eigen pickup mee om nat gegooid te worden. Het watergooien is oorspronkelijk een zegening en vormt het begin van de regentijd.
Na het nieuwjaar hebben we een kookworkshop gedaan waardoor we nu gecertificeerd kunnen koken voor onze vrienden en familie.
Reacties
Reacties
Dat " gecertificeerd koken voor vrienden en familie" komt goed uit..... Dat is dus " dubbel op" genieten van uit mijn kant. Ik zal de wokbrander al vast aanzetten.
@ Tom: zorg jij voor de wijn dan?
zal ik dan het opeten en opdrinken voor mijn rekening nemen, anders blijven jullie er maar mee zitten
Nou dat weet ik ook weer, als ik niet nat wil worden, moet ik om deze tijd niet daar zijn. Het kwam zeker wel onverwachts. Wat een leerschool. En niet eens uit een boekje. En dat je later kunt zeggen: dat hebben wij mee gemaakt. Als ik jonger was ging ik ook naar Thailand.
Opa.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}